વિશ્વાસની વાતમાં પ્રદેશનુ ગૌરવ અને આંખોમાંથી કામનું સન્માન નિતરતું હતું

વિશ્વાસની વાતમાં પ્રદેશનુ ગૌરવ અને આંખોમાંથી કામનું સન્માન નિતરતું હતું

જે પોતાના કામથી ખુશ હોય છે એનાથી દુનિયા પણ ખુશ હોય છે. જેને પોતાના કામ પ્રત્યે ગૌરવ અને લગાવ હોય છે એના કામમાં નિખાર હોય છે. સારું કામ કરવા માટે સમયનો અભાવ હતો કે પર્યાપ્ત સમય ન મળ્યો કહેનારા લોકોની વાતમાં દમ નથી. જે લોકો સફળ થયા છે અને આગળ વધ્યા છે, એમની પાસે પણ ૨૪ કલાકનો જ સમય હોય છે. આગળ વધેલા લોકો એ જ ૨૪ કલાકમાં એમના કાર્યમાં ગૌરવ અને લાગણીનો સમન્વય કરીને ચમત્કાર કરતા હોય છે.

પ્રશ્નો કરતા કાર્યનું ફલક અને લક્ષ્ય ઘણા મોટા હોવા જોઈએ. મધ્યપ્રદેશના રમણીય પ્રવાસન સ્થળ માન્ડુમાં વિશ્વાસ નામનો એક યુવાન રહે. એક દિવસની વાત છે. વિશ્વાસની પત્ની રસોઇ બનાવતી હતી ત્યારે ગેસનો બાટલો ફાટતાં ગંભીરરૂપે દાઝી ગઈ હતી. વિશ્વાસે પળભરનો વિલંબ કર્યા વગર એને બાજુના શહેરની હોસ્પિટલમાં એના ગજા બહારનો ખર્ચ કરીને પત્નીની સારવાર કરી. એને બે નાના નાના બાળકો પણ છે.

વિશ્વાસ માન્ડુમાં ગાઈડનું કામ કરે છે. સાથે સાથે નાનકડી ચાની કીટલી પણ ચલાવે છે. એક દિવસે સવારે નવેક વાગે ત્રણેક કપલ માન્ડુની જામી મસ્જિદ પાસે ગાઈડ શોધતા બધા સાથે ચર્ચા કરતા હતા. આ લોકોએ વિશ્વાસ સાથે પણ ચર્ચા કરી. ભાવ-તાલની આ પ્રવાસીઓ વિશ્વાસ સાથે વાત કરતા હતા ત્યારે વિશ્વાસે સહજતાથી કહ્યું, ‘અહીં ગાઈડનો ભાવ જે છે, એ મેં તમને કહ્યો. તમને યોગ્ય લાગે તો આપજો પણ તમે પહેલા મારુ માન્ડુ મારી સાથે જુઓ તો ખરા. મારા માન્ડુની માંડીને વાત કરું એ સાંભળો અને મારા પ્રદેશની રમણીયતા માણો પછી જે ઠીક લાગે તે આપજો.’

ગાઈડનું કામ કરતા એક યુવાનની એના પ્રદેશ માટેના ગૌરવનો ટંકાર એમાં હતો. એના કામ પ્રત્યેની ગૌરવની લાગણીએ આ ત્રણેય કપલને ભીંજવી દીધા. બીજી કોઈપણ દલીલ કે ચર્ચા વગર વિશ્વાસ આખો દિવસ એમની સાથે માન્ડુમાં ફર્યો અને હૃદયથી માન્ડુની એકે એક ઇમારત અને પ્રત્યેક ઝાડ-પાન વિશે સમજાવતો રહ્યો. એના દરેક શબ્દમાં એના પ્રદેશનું ગૌરવ ટપકતું હતું. એની આંખોમાં એના કાર્યનું સન્માન નીતરતું હતું.

મુખ્ય વાત તો એ છે કે, મહાન કાર્યોમાં ક્યારેય સફળતા નથી હોતી. કાર્યના ગૌરવ અને કામના સન્માનમાં જ સફળતાનો તેજપુંજ હોય છે. કામ પ્રત્યેનું ગૌરવ અને નિષ્ઠાપૂર્વકનો દ્રષ્ટિકોણ મોટી કામયાબીનો હિસ્સો બનતી જતો હોય છે. આ યુવાન વિશ્વાસ જીવનભર ગાઈડ નહીં રહે. એ યુવાન આગળ જતા સફળતાના શિખરે બેસવાનો છે એ નક્કી છે.

કોઈપણ વ્યક્તિના જીવનની ક્વોલોટી એના કાર્ય માટેના ઝનૂન અને કાર્યની કદર ઉપર નિર્ભર રહેતી હોય છે. કહેવાય છે કે, જીવન એક સ્પર્ધા છે, ખરેખર તો વ્યક્તિ સ્વયં નક્કી કરે કે એનું કાર્ય જ સૌથી અગત્યનું છે. તો કોઈ પ્રતિસ્પર્ધાને સ્થાન જ નથી. આમ પણ જીવનની રેસમાં જે લોકો તેમના કાર્યના ગૌરવને નથી સમજતા એ દોડી નથી શકતા અને એટલા માટે બીજા ગૌરવવાન લોકોને તોડીને હરાવવા મથે છે.

રિષભ જૈન નામના તેર-ચૌદ વર્ષના કિશોરે એક નવી ઓલ્ગોરીધમ વિકસાવી. આ ઓલ્ગોરીધમ પેનક્રિએટિક કેન્સરમાં ઉપયોગી થઈ શકે છે. રિષભે આની સાથે સાથે પેનક્રિએટિક નિદાનમાં તબીબોને સહાય થાય એવું એક સોફ્ટવેર ટૂલ પણ વિકસાવ્યું. આ નાનકડા કિશોરને તેના સંશોધન કાર્ય માટે જબરજસ્ત લગાવ અને સન્માન હતું. પરિણામે એ અન્ય કિશોરો-યુવાનો કરતાં રેસમાં આગળ નીકળી ગયો. આજે ટાઈમના સૌથી પ્રતિભાશાળી ૨૫ ટીનએજર્સની યાદીમાં રીષભનું નામ છે. એક ઇચ્છાથી કશું બદલી શકાતું નથી, એક નિર્ણયથી કદાચ થોડો બદલાવ આવી શકે પણ એક નિશ્ચય અને કાર્યનું સન્માન બધું જ બદલી નાખતું હોય છે. જેને પડવાનો ડર નથી હોતો એ જ ઊંચી ઉડાન ભરી આકાશમાં વિહરી શકે છે.

બીલ ગેટ્સના મનમાં બાળપણથી કોમ્પ્યુટર અને સોફ્ટવેરનું ભુત સવાર હતું, માઈકલ જોર્ડન બાસ્કેટ બોલ પાછળ પાગલ હતો. સચિનને ક્રિકેટનું ઘેલું લાગ્યું હતું. સ્ટીફન કિગ્સ જ્યારે લખવા બેસતા ત્યારે દુનિયા ભુલી જતા હતા. આ બધાની જિંદગીમાં એક વખત એવો હતો કે એ લોકો જે કાર્ય કરતા હતા એ એમના રસ મુજબનું ન હતું. પરંતુ આવા લોકોએ શરૂઆતમાં જે પણ કાર્ય હાથ ઉપર લીધું એને પુરતું સન્માન આપ્યું છે. કોઈપણ કાર્યની શરૂઆત મહાન બનવા માટે નથી હોતી. કોઇપણ કાર્યનું સન્માન અને કામને ગૌરવ આપવાથી એ કાર્યની શરૂઆત થાય એ અગત્યનું છે.

તક આવીને ખોળામાં ક્યારેય નથી પડતી. તક ઊભી કરવાની હોય છે. ખુશી તો પતંગીયા જેવી હોય છે. જેમ એને પકડવા જાવ એમ એ ઊડીને બીજી મહેકદાર ઇચ્છાના ફુલ ઉપર જઈને બેસી જાય છે. જે કાર્ય કરવામાં સન્માન અને નિષ્ઠાનો સુમેળ હોય તો ખુશીનું પતંગીયું માથે આવી ગીત ગાતું બેસી જતું હોય છે. જીવનનો એક નિરંતર ચાલતો પ્રવાસ છે. આ પ્રવાસને જ ગૌરવપૂર્વક પ્રેમ કરવામાં આવે ત્યારે આખું જીવન પ્રેમનું ગીત બની જતું હોય છે. ખુશી એ પ્રવાસ કરીને પહોંચવાનું લક્ષ્ય થોડું હોય છે ? ખુશી તો આંતરિક આનંદનો ફુવારો છે અને એ દરેક કામની પ્રત્યેક પળમાંથી તો જ ફુટે બશર્તે જો મનમા કામનું સન્માન હોય.

એપલના સ્ટીવ જોબ્સના મતે દરેક કામમાં પ્રાણ રેડી પ્રેમથી કરવામાં આવે એ જ શ્રેષ્ઠ કામ કરવાનો એક માત્ર માર્ગ છે. જીવનના દરેક કાર્યને તમે કેવી રીતે જુઓ છો એના આધારે જીવન ઘડાતું હોય છે. લોકોના કહેવાથી જીવન નથી ઘડાતું. કોઈ કોલેજ કે વિશ્વની પ્રતિષ્ઠિત યુનિવર્સિટીઓમાં કાર્યનો આનંદ અને કામના સન્માનના ચેપ્ટરો નથી શીખવવામાં આવતા. જેને પોતાના પ્રદેશની સંસ્કૃતિ અને પોતાના કાર્યનું સન્માન નથી એ વ્યક્તિ ક્યારેય સારો વ્યક્તિ નથી હોતો. ગમે એટલું આસાન કામ પણ મન વગર થતું હોય તો એમાં ભલીવાર નથી રહેતો. કામનું ગૌરવ ન કરનારા લોકો યોગ્યતા અને ક્ષમતા હોય તો પણ નિષ્ફળ જતા હોય છે.

ધબકાર :

જે જોઈએ એ મેળવીને જંપે એ સફળ વ્યક્તિની ખાસીયત છે પણ જે કામ કરે એમાં હસતો રહે એ સુખી માણસની ખાસીયત છે.

https://www.gandhinagarsamachar.com/wp-content/epaper/dec2018/25122018-4.pdf